Ik schat toch minstens wel 10. Want je werkt, je sport, je hebt een partner, je maakt je huis schoon, je bent zus, dochter, moeder, vriendin en je doet vrijwilligerswerk. 

Natuurlijk doe je dat niet allemaal tegelijk, maar je dagen zijn wel goed gevuld. En je wilt ook nog gezond eten, voldoende rusten en er goed uitzien. Wow! Dat is nog al wat. Klinkt als Supervrouw. Hoe doe je dat toch? Met een gezonde dosis positieve energie en lieve mensen om je heen, houd  je dat best een tijd vol. Totdat je moeder een hersenbloeding krijgt. Dan ziet je agenda er opeens heel anders uit.

Je gaat met haar mee naar het ziekenhuis. Je doet de boodschappen voor haar en je gaat een paar keer per week “even” langs om te kijken hoe het met haar gaat. Zeg maar dag tegen je vrije tijd. De tijd die je zo hard nodig had om bij te komen van je werk en het zorgen voor je gezin en het huishouden. En natuurlijk doe je dat, want het is je moeder. En ook dat houd je wel een paar maanden vol. Maar naarmate het langer duurt, wordt het zwaarder. En trouwens wie moet dat anders doen? Nou, dat is meteen een goede vraag. 

  • Om al deze taken langere tijd vol te houden kan de vraag : MOET IK DIT NU DOEN?   Je heel goed helpen. Want hoe belangrijk is het? En misschien is er wel iemand anders die het kan doen. En misschien kan het ook later, als het jou beter uitkomt. 
  • De tweede tip die ik je wil meegeven is : let op het woordje “even”. Hoe vaak per dag denk je of zeg je: “Oh, dat doe ik wel “even”, hoor.” Als je dit bij jezelf opmerkt is het tijd om een pas op de plaats te maken, voordat je jezelf voorbij loopt.
  • En als laatste wil ik je aanraden : vertel het. Vertel dat je intensief voor je moeder zorgt en wat dat voor jou betekent. Je vertelt het aan je kinderen, aan je vrienden en ook op je werk. Dat zorgt namelijk voor begrip en hulp.

Wil jij ook weten hoe je als mantelzorger alle ballen in de lucht kunt houden? Kom dan naar de workshop Hoe houd ik het vol als mantelzorger?” op de Zaanse Loslaatdag op zaterdag 5 oktober 2019, verzorgt door Eve van Dijk.